Mgła

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, czym jest mgła? Technicznie to zjawisko kondensacji pary wodnej zawartej w powietrzu, która skrapla się blisko ziemi i zmniejsza widoczność na różnych poziomach. Gdy widzialność jest powyżej 2000 metrów, występuje zamglenie. Gdy widzialność jest pomiędzy 1000 a2000 metrów, mówi się, że jest mglisto. Poniżej 1000 metrów mamy już mgłę. Para skrapla się, gdy powietrze osiąga poziom wilgotności 100%, a mechanizmy i warunki prowadzące do powstawania mgły mogą być różne. Ze względu na warunki powstawania wyróżniamy mgłę radiacyjną, adwekcyjną i frontową. Boli was od tego głowa?
Poza naukowymi terminami woda zawsze mówił nam więcej, niż jesteśmy w stanie usłyszeć i zrozumieć. A mgła jest niczym innym, jak zjawiskiem związanym z wodą. Nawet, kiedy przeraża: osłabia percepcję słuchową i wzrokową, widok staje się niewyraźny, a dźwięki stłumione. Z tego naturalnego zjawiska rodzi się uczucie niepewności, z którego wywodzą się liczne mity i legendy o mgle. Mgła jest symbolem niepewności i przejścia, w wielu mitach także wyobrażeniem chaosu, z którego wyłonił się wszechświat.
Mgła symbolizuje przejście z jednego stanu do drugiego. Tak jak woda spotyka się z powietrzem i kondensuje, w wielu kulturach świat żyjący świat i życie pozagrobowe spotykają się we mgle.
Według Maorysów mgła jest boginią matką, podobnie jak w celtyckiej mitologii, w której wyznacza granicę między krainą żywych a wyspami życia po śmierci. W wielu innych mitach mgła symbolizuje złe duchy, nosicieli nieszczęść i niebezpieczeństwa. Mimo że człowiek potrafił wytłumaczyć genezę mgły, zjawisko tak charakterystyczne dla jesieni zainspirowało wiele popularnych legend.
Tak jak legenda o jeziorze Bled w Słowenii, które jeszcze bardziej fascynuje, gdy jest owiane mgłą. Łatwo więc wyobrazić sobie wdowę Poliksenę, która zrozpaczona po śmierci męża w jeziorze, kazała przetopić całą swoją biżuterię, by ku jego pamięci ufundować dzwon do kościoła na wyspie. Tak łatwo, że siłą autosugestii można usłyszeć ów dzwon, który zatonął podczas transportu. Niezliczona liczba poetów i pisarzy dziś, podobnie jak przed wiekami chwalą i opisują wyjątkowy sposób wyłaniania się krajobrazu z mgły. Najpierw przylega do drzew i profili domów, a następnie kurczy się i odsłania horyzont - w wilgotnym powietrzu jeszcze piękniejszy. Jak powiedział Oscar Wilde: "To, co fascynuje, to niepewność, a mgła przydaje rzeczom cudowności".