Rzeka

Wieki temu Herodot, wielki grecki historyk, twierdził, że Nil powstał bezpośrednio z chmur. Znając cykl życia wody, dziś możemy powiedzieć, że aż tak bardzo się nie pomylił. Deszcz padając na ziemię, przybiera różne formy: ten, który nie zostanie uwięziony w pułapce śnieżnych pól bądź lodowców czy terenów wiecznej zimy, płynie po powierzchni ziemi, tworząc strumienie, potoki i rzeki.
Jeśli deszcz nie odparuje natychmiast (wtedy powraca, aby stać się częścią chmur), infiltruje grunt, zasilając podziemne zasoby wodne i rzeki. Rzeka jest ze swej natury jednym z naturalnych zjawisk najbardziej związanych z ludzkim życiem. Nie tylko dlatego, że tak jak człowiek, ciągle się zmienia, nigdy nie jest taki sama, zmienia się z chwili na chwilę. Nie tylko dlatego, że woda, która jest napędzana grawitacją, płynie wiecznie, jak czas i nigdy nie wraca do źródła. Nie tylko dlatego, że sama rzeka ma charakter dynamiczny, ciągle zmienia się w stosunku do otaczającego środowiska: od uformowania się brzegów i wałów aż do stref zalewowych (obszary, w których w czasie powodzi rzeka przelewa się zlewa w zbiornik) każda strefa rozwinęła się w taki sposób, aby być w harmonii z rzeką, zgodnie z naturalnym bilansem. Nie tylko dlatego, że najstarsze cywilizacje rozwinęły się wzdłuż dróg wodnych, wykorzystując je dla rolnictwa oraz jako doskonały sposób komunikacji. Nie tylko dlatego, że rzeki są bogate w różnorodność biologiczną, są źródłem utrzymania i energii.
Rzeka jest widowiskiem, cudem natury, który dzień po dniu, od jego początku do dzisiaj, woda jest opowiada i opowiada historię o życiu.