Woda: relaks i tradycja

Woda zawsze odgrywała kluczową rolę w życiu człowieka. Życie, narodziny, dorastanie. Historia pokazuje jak element wody kojarzył się z różnymi koncepcjami, mitami i rytuałami. Zanurzenie w wodzie zawsze miało szczególne znaczenie: branie kąpieli - mycie się przez wieki utożsamiane było z oczyszczeniem, uzdrowieniem, ciepłem, relaksem i dobrym samopoczuciem.

Pierwsze dowody oczyszczającej mocy kąpieli znajdują się w Meksyku (przed odkryciem Ameryki) i w antycznej Grecji. Kobiety starożytnej Troi zanurzały się, by utrzymywać płodność; Achajczycy kąpali się po bitwie, by wyczyścić rany wojenne i zapomnieć o przerażających obrazach śmierci. Starożytni Grecy i Rzymianie oferowali gościom ciepłą kąpiel, czasami towarzyszyły im specjalne masaże i zabiegi terapeutyczne.
W średniowieczu rozpowszechniono wizję wody jako nośnika bakterii i chorób, a zatem rytuał kąpieli został zaniechany do granic możliwości.

W renesansie kąpiel wraca do łask. Zaczyna być elementem relaksu i komfortu. W XIX wieku wanna została wprowadzona do domów burżuazyjnych, a kąpiel zaczyna być standardową praktyką w prywatnym życiu każdego człowieka. Pod koniec XIX wieku łazienka zaczyna być oddzielnym pomieszczeniem (zwykle oddzielonym od latryny), wzbogaconym o akcesoria i produkty toaletowe. W XX wieku idea łazienki wzmacnia się tak, jak ją dzisiaj widzimy: chwila kąpieli związana jest z dobrobytem i egzaltacją jednostki. Wynalezienie wanny z hydromasażem (która zaczęła być używana dopiero w drugiej połowie wieku) datuje się na rok 1956.

Dzisiaj chwila kąpieli jest prawie wyłącznie związana z rytuałem czystości i relaksu: dbanie o swoje ciało poprzez zanurzenie się na koniec dnia, w gorącej wodzie, w otoczeniu ciepła i zapachu mydła, pomaga uwolnić ciało i umysł, pozwalając odpłynąć niepokojom i zmartwieniom. Ciepłe, przygaszone światło świec i kadzidło sprawiają, że atmosfera staje się jeszcze bardziej magiczna i relaksująca. Jednak w niektórych rejonach świata rytuał kąpieli zachowuje cechy dawnych tradycji.

Na przykład w Indiach wierzący celebrują święto Ordh Kumbh Mela, zanurzając się w rzece Ganges. Ceremonia kąpieli w rzece, znana jako Shahi Snan, ma na celu oczyszczenie i uleczenie duszy.
Termin "ofuro" odnosi się do starożytnego rytuału łaźni japońskiej. Pierwotnie przeprowadzane w cyprysowych drewnianych kadziach zwanych "hinoki", dziś ofuro jest praktykowane w prywatnych domach, w łaźniach termalnych i łazienkach hotelowych ("ryokan"), w akrylowych lub stalowych zbiornikach (lub hinoki).

Ofuro odbywa się wieczorem (wannę wypełnia się późnym popołudniem), aby oczyścić, zrelaksować się i pozbyć stresu nagromadzonego w ciągu dnia. Przed zanurzeniem się konieczne jest umycie ciała i włosów mydłem i szamponem. Jest to obowiązkowe, aby w wannie woda była całkowicie czysta. Pierwszy prysznic reprezentuje moment oczyszczenia ciała; zanurzenie w bardzo ciepłej wodzie (temperatura wynosi około 38-42 stopni) symbolizuje rytuał oczyszczenia duszy. Tradycyjne wanny ofuro są bardzo wysokie i nie mają układu odprowadzającego wodę, dlatego zgodnie z tradycją członkowie rodziny muszą korzystać z tej samej wody z poszanowaniem porządku hierarchicznego, goście jako pierwsi.
W Rosji, w nocy z 18 na 19 stycznia, prawosławni zanurzają się w przeręblach (gdzie temperatura wody wynosi -45 stopni) dla upamiętnienia chrztu Jezusa: każdego roku miliony obywateli obchodzą ten oczyszczający rytuał starożytnej tradycji.