Praca w ogrodzie najlepszym lekarstwem

Współczesny świat dostarcza nam wiele sposobów odpoczynku i relaksu, dzięki rozwojowi technologii i nauki pojawiło się wiele, niemal kosmicznych możliwości. Jednak w rankingu najczęściej wybieranych form relaksu spacer w parku lub ogrodzie znajduje się bardzo wysoko.

Natura jest pierwotnym środowiskiem człowieka, dlatego jesteśmy genetycznie uwarunkowani, aby pozytywnie reagować na rośliny, drzewa i kwiaty.

Stanowi jednocześnie przeciwwagę do zurbanizowanego i zindustrializowanego świata współczesnej cywilizacji, przywraca ludziom równowagę wewnętrzną zachwianą hałasem, zanieczyszczeniami, natłokiem informacji i obrazów. Kolor zielony dominujący w środowisku naturalnym ma działanie uspokajające na układ nerwowy, poprawia sen i ogólne samopoczucie, rośliny w swojej różnorodności form pobudzają zmysły. Mało tego, bakterie zawarte w glebie pobudzają produkcję serotoniny czyli hormonu szczęścia, dzięki czemu jesteśmy bardziej zrelaksowani, spokojni i szczęśliwsi.

 

Skoro ogrody mają prozdrowotne działanie na człowieka, musiała zająć się tym medycyna. Hortiterapia czyli leczenie ogrodami zalecana jest przy wielu schorzeniach psychicznych i fizycznych. Leczy depresję i uzależniania, jest stosowana przy dzieciach z problemami szkolnymi jak ADHD, z autyzmem i otyłością. Hortiterapia nie służy tylko rozwiązywaniu problemów, kontakt z przyrodą poprawia zadowolenie z życia, poziom szczęśliwości, wyostrza zmysły, pobudza kreatywność i wyobraźnię. No i oczywiście kondycję fizyczną.

 

Wyróżniamy dwa rodzaje hortiterapii: bierną i czynną. Ta pierwsza polega na przebywaniu w otoczeniu roślin, na ich wielogodzinnej obserwacji, dotykaniu liści i kwiatów, wąchaniu kwiatów, co koi nerwy i wycisza. Przez hortiterapię czynną rozumiemy wszelkiego rodzaju prace w ogrodzie takie jak: przygotowanie podłoża, sianie roślin, pikowanie, sadzenie, rozmnażanie, podlewanie i cięcie roślin, pielenie, koszenie trawy, zbieranie owoców, co poprawia sprawność fizyczną. Zalicza się również do nich prace projektowe i związane z tworzeniem ogrodów, stymulujące kreatywność i rozwijające odpowiedzialność.

Ogrody terapeutyczne są przystosowane do potrzeb osób z nich korzystających, mają zatem szersze aleje, by ułatwić przemieszczanie się osobom niepełnosprawnym, rabaty są różnych poziomach, unika się roślin alergizujących i trujących. Wszędzie jest dużo ławek, by można było w każdym miejscu usiąść i poobserwować przyrodę. Hortiterapia łączy w sobie m. in. medycynę, ogrodnictwo, architekturę krajobrazu, w ogrodach terapeutycznych przeprowadza się nie tylko terapie, ale i warsztaty terapeutyczne, relaksacyjne oraz rehabilitacyjne. Uzbrojeni w tę wiedzę ruszajcie do parków i ogrodów - po odpoczynek i zdrowie.