Esperanto

Uniwersalny język, który zjednoczyłby wszystkie narody i służyłby pokojowej dyplomacji. Taka idea stała za powstaniem esperanto. Jego twórcą był Polak Ludwik Zamenhof, który w 1887 r opublikował pierwszy podręcznik tego języka pt. Unua Libro. Z zawodu okulista, już jako nastolatek marzył o stworzeniu uniwersalnego sposobu komunikowania się, ale ojciec spalił jego notatki. Po latach pierwszy zbiór reguł wydał pod pseudonimem Doktor Esperanto, czyli doktor mający nadzieję. Od niego wzięła się nazwa nowego języka.

Wbrew nadziejom Zamenhofa, esperanto nie stało się językiem jednoczącym ludzi. W żadnym kraju nie zyskał rangi języka urzędowego. Hitler uznał go za niebezpieczny, ponieważ używało go wielu Żydów, zaś Stalin uważał go za język szpiegów. Za posługiwanie się nim można więc było stracić życie.
Obecnie mówi nim około 2 milionów ludzi na całym świecie.
Ciekawostką jest, że „Pan Tadeusz” został najpierw przetłumaczony na esperanto, a dopiero potem na angielski. Tak samo było w przypadku chińskiego tłumaczenia Faraona japońskich tłumaczeń dzieł Elizy Orzeszkowej.
Tymczasem znajomość esperanto ułatwia opanowanie innych języków, ponieważ opiera się ono przede wszystkim na łacińskim i germańskim słownictwie. Jego reguły są proste i logiczne, gdyż Zamenhof tworząc go od początku wprowadzał ogólne, arbitralne zasady i nie było miejsca na wyjątki, które powstają w toku posługiwania się językiem. Brak więc w esperanto czasowników nieregularnych i idiomów, są tylko trzy przypadki, wszystkie rzeczowniki w liczbie pojedynczej kończą się literą o, przymiotniki a i przysłówki e.
Zachęcamy do nauki esperanto, który stał się językiem międzynarodowym pomaga poznać ludzi z różnych zakątków świata.