Dziura ozonowa

16 września 1994 roku z inicjatywy Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, ustanowiono Międzynarodowy Dzień Ochrony Warstwy Ozonowej. Dziura ozonowa jest jednym z najważniejszych problemów środowiska w naszym stuleciu.

Ozon jest naturalnym gazem zawartym w stratosferze: paśmie ziemskiej atmosfery, które rozciąga się na wysokości od 10 do 45 kilometrów. Zadaniem ozonu jest pochłanianie promieniowania UV-B Słońca.
Z powodu wysokiego zanieczyszczenia warstwa ozonowa stopniowo się rozrzedza. O zjawisku "dziury ozonowej" zaczęto mówić w latach siedemdziesiątych XX wieku, kiedy to satelity NASA z serii "Nimbus" zidentyfikowały powyżej Antarktydy, dziurę w paśmie stratosfery.
W celu rozwiązania problemu “dziury ozonowej” w 1987 roku z inicjatywy UNEP (Program Środowiskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych) powstał Protokół Montrealski. Dokument, który wszedł w życie 1 stycznia 1989 roku wyznacza krajom podpisującym (jest ich około 200) limity poziomu produkcji i zużycia substancji szkodliwych dla stratosferycznej warstwy ozonowej (takich jak halon, tetrachlorek węgla, chlorofluorowęglowodory, węglowodory fluorowęglowodorowe, trichloroetan, metylochloroform, bromek metylu, bromochlorometan). Kolejnym ważnym wydarzeniem mającym na celu ratowanie warstwy ozonowej było porozumienie i Protokół z Kioto.
Na początku 2018 roku odnotowano ważną zmianę: dziura ozonowa w porównaniu do 2005 roku zmniejszyła się o 20%. Według NASA było to możliwe dzięki międzynarodowemu zakazowi stosowania chlorofluorowęglowodorów, gazów, które były używane jako czynniki chłodzące w lodówkach, jako propelent w puszkach do opryskiwania i przy produkcji polistyrenu. Na podstawie tych obserwacji szacowano, że do roku 2070 warstwa ozonu odbuduje się i powróci do rozmiaru sprzed 1980 roku. Jednak w maju tego roku, badanie przeprowadzone przez grupę naukowców z National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) wykazało anormalne spowolnienie w redukcji chlorofluorowęglowodorów. Walka trwa cały czas: ważne jest zdiagnozowanie przyczyny i stworzenie warunków, które będą sprzyjać procesowi regeneracji.